KINAKATAKUTAN NG LAHAT ANG INA NG BILYONARYO SA RESTAURANT—PERO NANG AKMANG SASAMPALIN NIYA ANG ISANG WAITER DAHIL SA MALIT NA PAGKAKAMALI, NATIGILAN ANG BUONG MUNDO SA GINAWA NG EMPLEYADO.
Ang The Golden Swan ay ang pinakamahal at pinaka-eksklusibong restaurant sa lungsod. Dito kumakain ang mga politiko, artista, at mga business tycoons.
Pero sa gabing iyon, balot ng takot ang buong restaurant.
Kumakain doon si Doña Matilda, ang ina ng pinakamayamang bilyonaryo sa bansa na si Sir Lucas. Kilala si Doña Matilda bilang “The Terror.” Walang waiter ang gustong mag-serve sa kanya dahil konting pagkakamali lang, sisigawan ka na niya, ipapahiya, at ipapatanggal sa trabaho.
Lahat ng staff ay nagtuturuan kung sino ang lalapit sa mesa niya.
Ang napag-utusan ay si Mia, isang baguhang waitress. Working student siya at kailangan niya ng trabaho para sa tuition ng kapatid niya. Nanginginig ang kamay ni Mia habang bitbit ang tray ng Red Wine at Steak.
“Excuse me po, Ma’am,” magalang na bati ni Mia. “Here is your order.”
Habang nilalapag ni Mia ang plato, biglang hinampas ni Doña Matilda ang mesa dahil may nakita siyang langaw sa malayo (na wala naman sa mesa niya).
BLAG!
Dahil sa gulat, nadulas ang kamay ni Mia. Tumapon ang Red Wine sa puting tablecloth. Ilang patak ng alak ang tumalsik sa Louis Vuitton na bag ni Doña Matilda.
Tumahimik ang buong restaurant. Nawala ang tunog ng mga kubyertos. Ang lahat ng bisita ay napatingin sa mesa nila. Alam nilang may gera na mangyayari.
Dahan-dahang tumayo si Doña Matilda. Ang mukha niya ay kulay ube sa galit.
“TANGA!” sigaw ni Doña Matilda. Ang boses niya ay umalingawngaw sa buong hall.
“S-Sorry po, Ma’am! Pupunasan ko po!” iyak ni Mia, dali-daling kumuha ng pamunas.
“Huwag mo akong hawakan!” tinabig ni Doña Matilda ang kamay ni Mia. “Alam mo ba kung magkano ang bag na ‘to?! Mas mahal pa ito sa buhay mo! Mas mahal pa ito sa buong angkan mo!”
“Ma’am, patawad po… aksidente lang po…”
“Aksidente? Hindi aksidente ang pagiging bobo!” panduduro ng donya. “Manager! Nasaan ang Manager?! Gusto kong tanggalin niyo ang babaeng ito ngayon din! I want her fired! I want her blacklisted!”
Lumapit ang Manager, pawisan at takot na takot. “Yes, Ma’am Matilda. Pasensya na po. Tatanggalin po namin siya.”
Pero hindi pa nakuntento si Doña Matilda. Gusto niyang saktan si Mia. Gusto niyang maramdaman nito ang sakit.
Lumapit si Doña Matilda sa mukha ni Mia.
“Ang lakas ng loob mong tumayo diyan at umiyak,” bulong ng donya. “Wala kang kwenta. Basura ka lang dito.”
Tumingin si Mia kay Doña Matilda. Sa pagkakataong ito, tumigil siya sa pag-iyak. Tinitigan niya ang mata ng matanda.
Nainis lalo si Doña Matilda dahil hindi na yumuko si Mia.
“HINDI MO BA AKO KILALA?!” sigaw ni Doña Matilda. “Ako ang Nanay ni Lucas Montenegro! Kaya kong bilhin ang buhay mo!”
Tinaas ni Doña Matilda ang kanyang kamay.
Akmang sasampalin niya si Mia nang buong lakas.
PINIGIL NG BUONG RESTAURANT ANG KANILANG HININGA. Hinihintay nila ang tunog ng sampal. Hinihintay nilang bumagsak si Mia.
Pero… walang sampal na dumapo.
Sa halip, isang kamay ng lalaki ang sumalo sa pulsuhan ni Doña Matilda sa ere.
Nanlaki ang mata ng Donya. Lumingon siya.
Si Sir Lucas. Ang kanyang anak. Kakarating lang nito galing sa opisina para sana sumunod sa dinner.
“Lucas?!” gulat na sabi ni Doña Matilda. “Buti dumating ka! Tignan mo ang ginawa ng babaeng ‘to! Sinira niya ang bag ko! Sampalin mo siya para sa akin!”
Binitawan ni Lucas ang kamay ng ina nang padabog. Ang mukha ni Lucas ay hindi galit kay Mia. Galit siya sa kanyang ina.
“Hindi, Mama,” mariing sabi ni Lucas.
Humarap si Lucas kay Mia. Kumuha siya ng panyo at pinunasan ang luha sa pisngi ng waitress sa harap ng lahat.
“Ayos ka lang ba, Mahal?” tanong ni Lucas kay Mia.
“Mahal?!” sigaw ni Doña Matilda. “Anong ibig sabihin nito, Lucas?!”
Humarap si Lucas sa kanyang ina at sa lahat ng tao sa restaurant.
“Mama,” panimula ni Lucas. “Ang babaeng tinawag mong tanga, bobo, at basura… Siya si Mia.”
Hinawakan ni Lucas ang kamay ni Mia at itinaas ito.
“Siya ang babaeng pinakasalan ko sa huwes noong nakaraang buwan nang hindi mo alam. Siya ang asawa ko. At siya ang Owner ng restaurant na ito na binili ko bilang regalo sa kanya kahapon.”
Parang binagsakan ng bomba ang restaurant.
Ang waitress na inalipusta ni Doña Matilda… ay ang asawa ng bilyonaryo at ang may-ari ng restaurant?!
Namutla si Doña Matilda. Nanghina ang tuhod niya. Napahawak siya sa mesa.
“A-Asawa…? May-ari…?”
“Opo, Mama,” sabi ni Lucas. “Nag-uuniporme lang siya at nagtatrabaho bilang waitress ngayong gabi dahil gusto niyang malaman kung ano ang pakiramdam ng mga empleyado niya. Gusto niyang siguraduhin na maayos ang trato sa kanila.”
Tumingin si Lucas sa ina nang may halong lungkot at dismaya.
“At ngayong gabi, nakita namin ang totoo. Na ang sarili kong ina ang pinakamalaking bully sa lugar na ito.”
Humarap si Mia kay Doña Matilda. Wala ng luha sa mata niya. Puno na ito ng dignidad.
“Doña Matilda,” sabi ni Mia nang mahinahon. “Ang bag niyo po, papalitan ko. Kahit sampu pa. Pero ang ugali niyo? Walang kayamanan na makakapag-ayos niyan.”
“Manager,” tawag ni Mia.
“Y-Yes, Ma’am Mia?” sagot ng Manager na gulat na gulat din.
“Please escort Doña Matilda out,” utos ni Mia. “Bawal ang abusive customers sa restaurant ko. Kahit pamilya pa sila.”
“Lucas! Anak! Huwag mo akong hayaang palayasin!” sigaw ni Doña Matilda.
Pero tinalikuran siya ni Lucas. “Umuwi na kayo, Mama. Matuto kayong rumespeto ng tao bago kayo humarap sa asawa ko.”
Dinala ng mga guard si Doña Matilda palabas habang nakatingin ang lahat ng customer. Ang iba ay pumalakpak pa.
Sa gabing iyon, napatunayan ng lahat na ang titulo at pera ay hindi lisensya para manapak ng tao. At ang babaeng inakala nilang mahina, ay siya palang reyna na may hawak ng trono.
